به نام خدايي كه هستي را با مرگ ، دوستي رابي رنگ ،

زندگي را با رنگ عشق را رنگارنگ ، رنگين كمان را هفت رنگ ،

میدونی اگه تو رو تو بیابون بکارن کاکتوس در میای, تو رویا بکارن

کابوس در میای,تو کویر بکارن خیارشور در میای ولی تو دل من بکارن

 عمرا اگه در بیای

بي دوست شبي نيست که ديوانه نباشم،مستم اگر صاحب ميخانه

نباشم،اي دوست اگر جان طلبي آن به تو بخشم،از جان چه عزيز تر

کي چه گلي دوست داره؟

باز در کلبه ی عشق عکس تو مرا ابری کرد.

عکس تو خنده به لب داشت ولی اشک چشم مرا جاری کرد

عشق من شعر و شراب عشق تو نقش بر اب

 عشق تو يک گل زرد دستايي که سرد سرد

عشق من مثل جنون ابي رنگ اسمونه

مثل يک ماهي به درياست عشق من ببين چه زيباست

در عشق اگر عذاب دنیا بکشی / با اشک دودیده طرح دریا بکشی

گل نیلوفر در مرداب می روید تا همه بدانند در سختیها ،

 باید زیباترینها را بیافرینند...روزگارت نیلوفری باد

اگر باغ نگاهم پر ز خار است ،‌ گلم تاراج دست روزگار است،

عاشق آن نيست كه عشق تكه كلامش باشد.

زندگي درك همين امروز است . ظرف ديروز پر از بودن توست .

شاد باش كه از شادي تو دلشادم/تا تو شادي ز غم هر دو جهان آزادم

لذت زندگي من همه خرسندي توست/بي وفايم كه وفايت برود از يادم

عشق تو تعطيلي نداره ،‌به فكر خودت نيستي فكري به حال

پروانه نمي ميرد تا گل به بغل دارد

اگه بگم خرابتم قول ميدي تعميرم كني؟

اي نگاهت رونق فرداي من ، در تو معنا مي شود دنياي من

وقتي اشكهايم بر روي زمين ريخت تو هرگز نديدي كه چگونه

مي گريم . تو دلم را با بي كسي تنها گذاشتي و چشمانم را

به انتظار نگاهت گريان گذاشتي

لبريزتر از هزار پيمانه شديم ديوانه‌تر از هزار ديوانه شديم

يک بار برو کلاس خياطي عشق شايد که خدا کرد و به ما نخ دادي

ميان کوچه هاي قلب تارم به دنبال تو مي گردم کجايي

.اما بي تو همون سيندرلاي کفش کتوني مي مونم

اگر ترکت کنم ميميرم از غم / فراموشت کنم مي پاشم از هم